Omaha High/Low (aka hi/lo, split, eight and better)

High/Low to odmiana Omahy (chyba nawet bar­dziej popu­larna) w któ­rej w każ­dym roz­da­niu do zgar­nię­cia są dwie pule. Pula High, dla gra­cza, który pokaże naj­wyż­szą kartę i pula Low, dla gra­cza, który pokaże naj­niż­szą kartę. Obie pule skła­dają się z połowy żeto­nów jakie wszy­scy gra­cze posta­wili w danym rozdaniu.

O ile nie muszę tłu­ma­czyć czym jest naj­wyż­sza ręka, to ręka Low wymaga omó­wie­nia. Zacznijmy od tego, że nie w każ­dym roz­da­niu wystę­puje ręka, która kwa­li­fi­kuje się jako Low. By ręka została zakwa­li­fi­ko­wana jako Low musi speł­niać nastę­pu­jące warunki:

• skła­dać się z kart nie więk­szych od 8 (A 2 3 4 5 6 7 8),
• nie może zawie­rać pary,
• skła­dać się z dwóch kart z ręki i trzech kart ze stołu,
• nie ma zna­cze­nia, czy karty two­rzą strita bądź kolor.

Przy­kłady:

A teraz o tym, która ręka jest niż­sza, czyli lep­sza. W pierw­szej kolej­no­ści liczy się naj­wyż­sza karta — kto ma niż­szą naj­wyż­szą kartę ten wygrywa. Przy­kła­dowo: 3 4 5 6 7 jest lep­sze niż A 2 4 5 8. W dru­giej kolej­no­ści liczy się kto ma niż­szą ‘drugą naj­wyż­szą’ kartę itd. Przy­kła­dowo: A 3 4 5 7 jest lep­sze niż A 3 4 6 7.

Ran­king rąk Low to czę­ste źródło nie­po­ro­zu­mień (i stra­co­nych pie­nię­dzy). Wynika to m. in. z faktu, że w wielu źródłach prze­czy­tasz, że naj­lep­sza ręka star­towa to taka, w któ­rej jest A 2, co oczy­wi­ście jest prawdą, jed­nak posia­da­nie A 2 nie gwa­ran­tuje wygra­nia puli Low. Bar­dzo czę­sto się zda­rza, iż począt­ku­jący gracz ostro pod­bija z kartą A 2 6 7 8 licząc, że wygra pulę Low po czym dziwi się, że żetony odjeż­dżają do gra­cza, który poka­zał 3 4 5 6 7.

Należy wie­dzieć, że ta sama ręka może wygrać zarówno pulę Low jak i High — przy­kła­dowo A 2 3 4 5 to naj­lep­sza moż­liwa Low Hand z zara­zem strit. Gra­jąc w Omahę High/Low możemy z naszych kart uło­żyć osobną rękę do wygra­nia puli Low a osobną do wygra­nia puli High.

Przy­kład:

układ A 2 3 5 7 wygra pulę Low nato­miast karta Kd Ks Kc 7h 7s wygra pulę High.

Z jakimi kar­tami wcho­dzić do gry w Omaha High/Low? Sko­rzy­staj z Sys­temu Hutchisona.

Dodam tylko, że każda karta zawie­ra­jąca A 2 jest warta zagra­nia, gdyż jest nie­jako pre­dys­po­no­wana do stwo­rze­nia ‘Low nuts’. Jeśli na flo­pie zoba­czysz 4 7 8 to jesteś pewny, że masz naj­lep­szą niską kartę i połowa puli jest twoja. Jed­nak uwa­żaj! Jeśli na tur­nie pojawi się dwójka… wtedy twoja karta już nie jest nuts a wręcz prze­ciw­nie. Twoja ręka to nadal A 2 4 7 8 ale prze­gry­wasz z gra­czem, który ma 3 5 i utwo­rzy rękę 2 3 4 5 7 !! Jesz­cze lep­szą kartą jest A 2 3 — daje jesz­cze więk­sze szanse na nuts low niż A 2 (m.in. eli­mi­nuje pro­blem kiedy na flo­pie pokaże się dwójka). Jed­nak i tu musisz uwa­żać. Jeśli na flo­pie pokaże się 2 3 8 to po pierw­sze, nie masz jesz­cze ręki low, a po dru­gie, nawet jeśli na turn / river pojawi się przy­kła­dowo sió­demka i da ci low hand to prze­gry­wasz z gra­czem mają­cym np. A 4. A więc podob­nie jak w Omaha High, nie ma nut­sów przed river!

I jesz­cze jedna cie­kawa sytu­acja. Po rive­rze masz A 2 3 4 5 a więc nuts low. Oprócz cie­bie gra dwóch gra­czy. Mając nuts chcesz oczy­wi­ście wycią­gnąć jak naj­wię­cej kasy z tego roz­da­nia więc pod­bi­jasz i prze­bi­jasz. Ale pozo­stała dwójka nie tylko nie pasuje, lecz także prze­bija. Myślisz sobie, w porządku, ja mam nuts Low, jeden z nich ma nuts High a trzeci jest fra­je­rem, który odda nam pie­nią­dze. Być może tak jest, ale może też być tak: gracz, któ­rego uzna­łeś za fra­jera, ma rękę… A 2 3 4 5 (wbrew pozo­rom cał­kiem czę­sta sytu­acja) — a więc zre­mi­suje z tobą i podzie­li­cie się pulą low. Zwy­cięzca puli high zgar­nie 50% żeto­nów a wy jedy­nie po 25%. Krótko mówiąc będziesz na tym roz­da­niu stratny, wszak do puli wło­ży­łeś około 1/3 pie­nię­dzy! Oczy­wi­ście, nie zna­czy to, że nie powi­nie­neś pod­bi­jać mając nuts low, ale jeśli prze­czu­wasz, że ktoś inny ma taką samą rękę, nie wrzu­caj do puli zbyt wielu żeto­nów bo tylko część z nich wróci do ciebie.