Zasady gry w Texas Holdem
1. Wprowadzenie i siła rąk
W Texas Hold'em Poker gramy talią 52 kart. Grać może od 2 do kilkunastu osób ale w praktyce grywa się w maksymalnie 10 osób przy jednym stoliku.Jak w każdej odmianie pokera tak i w Texas Holdem głównym celem jest uzyskanie najsilniejszego układu pięciu kart. Zacznijmy więc od przeglądu poszczególnych rąk (w kolejności od najsilniejszej do najsłabszej):
POKER - Straight Flush - pięć kolejnych kart w tym samym kolorze. Kiedy dwóch graczy ma pokera, wygrywa ten, którego poker zaczyna się od wyższej karty. Tak więc najwyższym możliwym pokerem jest tzw. Royal Straight Flush - Poker Królewski zaczynający się od Asa.
jest lepsze od
KARETA - Four of a kind - cztery karty o jednakowej wartości, np. cztery króle bądź cztery dziewiątki. Kareta króli jest oczywiście lepsza niż kareta dziewiątek. Kiedy dwóch graczy ma tą samą karetę o wyniku rozstrzyga tzw. kicker, czyli piąta karta. Przykładowo: A A A A J jest lepsza niż A A A A T. Kiedy kicker jest ten sam to mamy remis.
jest lepsze od
FULL - Full house - trzy karty o jednakowej wartości w połączeniu z parą kart o innej wartości. Kiedy dwóch graczy ma fulla, wygrywa ten, kto ma silniejszą trójkę. Jeśli obaj mają taką samą trójkę, wtedy decyduje para a jeśli i ona jest taka sama to mamy remis.
jest lepsze od
KOLOR - Flush - Pięć dowolnych kart jednego koloru. Kiedy dwóch graczy ma kolor, wygrywa ten, którego kolor ma najsilniejszą kartę.
jest lepsze od
STRIT - Straight - pięć kolejnych kart nie będących w tym samym kolorze. Kiedy dwóch graczy ma strita, wygrywa ten, którego strit zawiera najsilniejszą kartę. Warto pamiętać, że As może być użyty jako element najwyższego możliwego strita - A K Q J T, jak i najsłabszego - 5 4 3 2 A.
jest lepsze od
TRÓJKA - Three of a kind - trzy karty o jednakowej wartości, np. trzy damy bądź trzy ósemki. Trójka dam jest lepsza niż trójka ósemek. Kiedy dwóch graczy ma tą samą trójkę o wyniku rozstrzyga czwarta karta a jeśli i ona jest taka sama u obu graczy, wtedy piąta. Jeżeli piąte karty również są takie same to mamy remis.
jest lepsze od
DWIE PARY - Two pairs - Nazwa mówi sama za siebie. Przykładowo: A A Q Q. Kiedy dwóch graczy ma dwie pary o wyniku rozstrzyga para wyższa, jeśli jest on taka sama to para niższa, ostatecznie rozstrzyga kicker a jeśli i on jest taki sam to mamy remis.
jest lepsze od
JEDNA PARA - One pair - Dwie karty o jednakowej wartości. Przykładowo A A bądź 3 3. Kiedy dwóch graczy ma parę to rozstrzyga wartość pary a potem kolejno trzecia, czwarta i piąta karta.
jest lepsze od
WYSOKA KARTA - High Card - kiedy nie mamy żadnego z powyższych układów to mamy tzw. wysoką kartę. Jeśli przeciwnik też ma wysoką kartę to o zwycięztwie zadecyduje czyja wysoka karta jest wyższa, a jeśli są takie same to druga, potem trzecia, czwarta i piąta.
jest lepsze od
2. Cztery fazy rozgrywki
Jedną rozgrywkę (rozdanie, hand) możemy podzielić na cztery fazy: pre-flop, flop, turn i river. Omówimy je kolejno.
--- PRE-FLOP ---
Już na początku zauważysz, że trzech graczy znajduje się w szczególnej pozycji. Pierwszy z nich, to dealer - rozdający. Ma przed sobą button, czyli guzik (najczęściej z literką D). W rzeczywistości dealer rzadko kiedy faktycznie rozdaje karty - najczęściej będzie to miało miejsce w czasie amatorskich pojedynków 'u kolegi w domu'. W profesjonalnym kasynie wyręczy go krupier a w grze online rozdaje za nas program komputerowy.
Tak czy inaczej, wskazanie dealera (i oznaczenie go literką D dla wygody) jest konieczne, gdyż decyduje o dalszym przebiegu rozgrywki. Gracz siedzący na lewo od dealera zajmuje pozycję nazywaną 'small-blind' (SB) a kolejny (czyli siedzący na lewo od small-blind) zajmuje pozycję 'big-blind' (BB). Co to oznacza? Otóż gracz na pozycji BB musi wrzucić do puli określoną stawkę (big blind) a gracz na pozycji SB musi wrzucić mniejszą stawkę (small blind). Mały blind to zazwyczaj połowa dużego blinda. Ile wynoszą te stawki dowiadujemy się przed zajęciem miejsca przy stoliku - bowiem to one decydują czy na danym stole toczy się gra dla malućkich (low-limit) czy też dla bardzo zasobnych graczy (high stakes). Na początkowym etapie waszej kariery będziecie zapewne grać low-limit przy stawkach blindów rzędu $0.5/$1.
Wracając do rozgrywki. SB i BB muszą wrzucić swoje żetony do puli czy tego chcą czy nie i to zanim zobaczą swoje karty (stąd nazwa blind). Ma to na celu 'pobudzenie' gry i obiegu pieniądza.Kiedy blind'y są już w puli, rozdaje się karty - każdy gracz otrzymuje dwie. Następnie mamy pierwszą fazę licytacji. Zaczynamy od gracza siedzącego na lewo od BB i kończymy wtedy, kiedy wkład każdego gracza do puli jest identyczny.
Każdy z graczy może wykonać następujące posunięcia:
- fold - pasuję - kiedy masz słabe karty, pasujesz. Nie ma sensu tracić żetonów licząc na cud.
- call - wchodzę - mając rozsądną kartę dokładasz do puli i wchodzisz do gry.
- raise - podbijam - z silną kartą podbijasz - dajesz znać przeciwnikom, że masz dobrą kartę a jednocześnie zmuszasz ich do większego wydatku kiedy chcą zostać w grze (call).
- re-raise - przebijam - możliwe tylko w przypadku, gdy ktoś przed tobą zrobił już raise. Masz super silną kartę. Teoretycznie można by jeszcze wyróżnić re-re-raise itd.
- check - sprawdzam - to zagranie równoznaczne z call, kiedy nie wiąże się z żadnym wydatkiem. W fazie pre-flop sprawdzać może BB, który już wrzucił do puli swoją stawkę i wystarczy, że powie sprawdzam, by przejść do fazy flop. W fazach flop, turn i river sprawdzić możemy wtedy, gdy przyszła na nas kolej w licytacji a nikt przed nami nie podwyższył stawki (bet).
- bet - to właściwie to samo co raise - ma miejsce w fazach flop, turn i river kiedy nikt przed nami nie podwyższył stawki (my robimy to jako pierwsi).
Prześledźmy przykładową licytację w fazie pre-flop; gra 6 osób:
1. gracz #1 (SB) wrzuca do puli $0,5
2. gracz #2 (BB) wrzuca do puli $1
3. wszyscy otrzymują karty
4. gracz #3 (na lewo od BB) zaczyna licytację. Ma słabą kartę (23o) więc pasuje
5. gracz #4 ma średnią kartę - parę ósemek. Wchodzi do gry wrzucając $1.
6. gracz #5 ma słabą kartę (24s) - pasuje.
7. gracz #6 (dealer) ma super kartę - parę asów. Podbija, wrzucając do puli $2.
8. gracz #1 (SB) musi dołożyć $1,5 żeby sprawdzić ($0,5 wrzucił już jako SB) - z kartą Q9o decyduje się na pas.
9. gracz #2 (BB) (SB) musi dołożyć $1 żeby sprawdzić ($1 wrzucił już jako BB) - z kartą KTs sprawdza.
10. gracz #4 z parą ósemek dokłada $1 i sprawdza.
Kończy się faza pre-flop. W puli jest $6,5 (po 2 od #2 #4 i #6 i $0,5 od #1, który spasował).
Uwaga! - w powyższym przykładzie pojawiły się takie oznaczenia jak 23o czy KTs. 23 to po prostu dwójka i trójka, KT to król i dziesiątka zaś o i s oznaczają odpowiednio: "off-suit" czyli w różnych kolorach i suited czyli w tym samym kolorze.
--- FLOP ---
W fazie flop na stole pojawią się 3 karty. Nazywa się je community cards, gdyż są wspólne dla wszystkich graczy. Każdy z grających wykorzystuje dwie karty, które ma w ręku oraz community cards by stworzyć najsilniejszą możliwą rękę. Następuje druga runda licytacji, która wygląda identycznie jak pierwsza.
Wróćmy do naszego przykładu:
Na stole pojawiły się następujące karty. As trefl, 8 pik i 2 karo.
W tej rundzie (i następnych) licytacja zaczyna się od pierwszego gracza na lewo od dealera, w naszym przykładzie od gracza #2.
Mając w ręku KTs (załóżmy, że koloru kier) nie ma on praktycznie żadnych szans na ułożenie dobrej ręki. Jednak nikt przed nim nie podbijał więc #2 sprawdza (check).
Gracz #4 jest zadowolony z flopa, gdyż dzięki niemu ma trójkę ósemek. Podbija (bet) wrzucając do puli $1.
Gracz #6 (dealer) jest w uprzywilejowanej pozycji - podejmuje decyzję jako ostatni. Mając trójkę asów przebija (re-raise) wrzucając do puli $2.
Gracz #2 pasuje.
Gracz #4 nie wie, że #6 ma tak silną rękę i z pewnością nie może spasować swojej trójki ósemek - sprawdza (call).
Koniec fazy flop. W puli jest $10,5.
--- TURN ---
Na stole pojawia się czwarta karta - 3 kier. Sytuacja wygląda następująco:
Gracz #4:
Gracz #6:
Stół: 
Trójka trefl nie poprawiła niczyjej sytuacji. Gracz #4 z trójką ósemek jest przekonany, że to on prowadzi w tym rozdaniu - podbija (bet) o $2. #6 z trójką asów jest oczywiście faworytem, nie chce jednak wyprowadzać z błędu gracza #4 i 'skromnie' sprawdza - dzięki temu, w następnej fazie #4 (najprawdopodobniej) znowu podbije dając graczowi #6 okazję do zrobienia re-raise i wyciągnięcia od #4 jak największej ilości żetonów.
Koniec fazy turn. W puli jest $14,5.
--- river ---
Ostatnia faza. Na stole ląduje piąta karta - 8 trefl. Sytuacja wygląda następująco:
Gracz #4:
Gracz #6:
Stół:
Łatwo się domyślić, że sytuacja zmieniła się diametralnie. #4 ma karetę i jest 100% pewny zwycięstwa - widząc karty na stole wie, że jego kareta ósemek jest najsilniejsza, niezależnie od tego co #6 ma w ręku. Taką rękę określamy mianem nuts - orzeszki ;)
Będąc pewniakiem, jedynym celem gracza #4 w ostatniej fazie licytacji jest 'wyssanie' od #6 jak największej liczby żetonów. Tak więc bet - $2. Gracz #6 nie domyśla się, że przeciwnik ma karetę a sam dostał najwyższego fulla - z wielką radością re-raise - $4. Gracz #4 oczywiście re-re-raise - kolejne $4 (łącznie w tej rundzie - $6). To daje do myślenia #6 - postanawia nie zwiększać stawki i sprawdza (call) - kolejne $2 (łącznie w tej rundzie - $6). Następuje tzw. showdown - gracze pokazują swoje karty i gracz #4 wygrywa pulę $26,5...
Powyższy przykład to dość nietypowe rozdanie w którym niewiele jest strategii i taktyki - ot po prostu gracz #6 dostał bardzo silną kartę i przegrał z rzadko zdarzającą się karetą. Dobrze jednak ilustruje przebieg rozdania w texas hold'em. By dobrze opanować zasady powinniście rozegrać kilkanaścia a właściwie kilkadziesiąt rozdań na stołach demo (play money).
3. Kilka uwag na które powyżej zabrakło miejsca :)
button - po każdym rozdaniu guzik wskazujący dealera przesuwa się o jedno miejsce w lewo, tak więc każdy ma tyle samo okazji by grać jako dealer, SB, BB i 'zwykły gracz'.
all-in - może się zdarzyć, że graczowi zabraknie pieniędzy, by sprawdzić rywala. Nie oznacza to jednak automatycznej eliminacji. Może on bowiem wejść all-in (za wszystko) i zostać w grze do końca rozdania, mimo, że jego środki były niewystarczające by sprawdzić przeciwnika. Przykładowo: gra dwóch graczy A i B. Przed rozdaniem A ma 3 żetony a B ma 100. W pre-flopie obaj wrzucają po jednym, we flopie podobnie a w turn B podbija o 2 żetony. Tymczasem A ma tylko 1 więc wchodzi all-in. Jego łączny wkład do puli wynosi 3 a gracza B - 4 żetony. Jeśli gracz A wygra to rozdanie, będzie miał prawo jedynie do tej części puli, w jakiej proporcjonalnie partycypował. W tym przypadku otrzyma 6 żetonów a 1 żeton wróci do gracza B. Oczywiście jeśli rozdanie wygra B to bierze on wszystko a A odpada z gry i musi dokupić żetony albo odejść od stołu.
limit vs. no-limit - wszystko co napisano powyżej dotyczy odmiany Limit Texas Holdem (bądź też Low-Limit jeśli mówimy o grze na małe stawki). Gra limit jest dobra na początek, jednak niekwestionowanym królem pokera (Cadillac of Poker jak mawiał Doyle Brunson) jest No Limit Texas Holdem. Różnica co do zasad jest dość prosta - nie obowiązują nas limity w licytacji. W każdej chwili możemy postawić wszystkie nasze środki niezależnie ile by to nie było. Nie trzeba chyba tłumaczyć, że często zdarzają się tu spektakularne rozdania i spektakularne wygrane. No i oczywiście równie spektakularne porażki, o czym przypominam początkującym...
202437 |
