Jest to nasz trzeci artykuł z serii “dla początkujących”. W naszym przewodniku chcemy Ci pokazać “krok po kroku co i jak” oraz dać Ci solidne fundamenty, abyś w przyszłości mógł stać się graczem wygrywającym. Dziś Erklos opisuje ważne zagadnienie kultury w czasie gry przy zielonym stoliku.
Grywam sporo w pokera na żywo. Zaobserwowałem, że częstwo atmosfera przy stole nie jest taka jak powinna. Dlaczego? Grze towarzyszą emocje. Są one uzewnętrzniane przez graczy nie zawsze we właściwy sposób. Aby być postrzegany nie tylko jako dobry gracz, ale także jako dobry kompan do zabawy, jaką jest spotkanie przy pokerze, trzeba nauczyć się panowania nad emocjami. Aby gra była przyjemnością dla wszystkich przy stole!
Wygrałeś rozdanie.
Fajne uczucie, ale pamiętaj, że żetony które wygrałeś ktoś właśnie stracił. Pogratuluj mu dobrej gry! Wygłaszanie uwag, często lekceważących o grze przeciwnika czy wytykanie mu błędów jest nie tylko niegrzeczne, ale też bezcelowe. On albo doskonale wie co zrobił źle, albo jest słabym graczem i pewnie chciałbyś z nim nadal grywać? Szanuj jego ego. Najlepiej skomentuj fakt wygranej uwagą o sporej dozie szczęścia. To nic nie kosztuje a zyskasz opinię dobrego kumpla.
Przegrałeś rozdanie
Rywal trafił na river wymarzoną kartę, choć szanse miał niewielkie. To boli, ale nie daj tego po sobie poznać. Pogratuluj mu wygranej! Wiem, że jeśli nawet to zrobisz, będzie to okraszone ironią bo krew Cię zalewa, ale pomyśl, że przecież chciałbyś, aby sprawdzał Cię w tej sytuacji jak najczęściej! Zwykle wygrasz i o to właśnie chodzi.
Wyobraź sobie taką sytuację przy stole, że znasz wszystkich graczy. Możesz ich podzielić na dwie grupy: lepszych od siebie i słabszych graczy. Dla lepszych będziesz miał pewnie szacunek czy nawet podziw i nie będziesz z nimi pewnie dyskutował o celowości ich zagrań. Ale jeśli chcesz się czegoś nauczyć, możesz poprosić o komentarz do zagrania. Jeśli zrobisz to dyplomatycznie i potraktujesz rozmówcę jak MISTRZA to z pewnością nie odmówi i możesz sporo z tego wynieść.
Ze słabszymi nie będziesz dyskutować o ich zagraniach bo przecież wiesz lepiej co źle zrobili i nie masz interesu w ich pokerowej edukacji! W przeciwnym wypadku będzie coraz trudniej z nimi wygrywać. Wnioski nasuwają się same: jak najmniej dyskusji i utyskiwań na los, jak najwięcej uśmiechu i przyjaznych gestów.
Pech?
Osobną sprawą jest sytuacja gdy grasz z przeciwnikami, których wszystkich uważasz za słabszych od siebie i mimo to stale z nimi przegrywasz. Pewnie uważasz, że stale prześladuje Cię pech albo oni mają niesamowite szczęście. Może jednak warto zastanowić się nad samooceną? Może nie są tacy słabi ?
